Hoe Sanne (Projector) haar burn-out te boven kwam

Waar Sanne vastliep

Sanne werkte als projectmanager en zei standaard ja tegen elk verzoek. Ze had een druk agenda met vergaderingen van 8 tot 18 uur en werkte 's avonds door om taken af te maken. Na twee jaar op dit tempo stortte ze in: hoofdpijn, huilbuien en een gevoel dat ze nooit meer op adem kwam.

Ze dacht dat ze niet hard genoeg werkte. In werkelijkheid werkte ze als een Generator terwijl haar systeem daar niet op gebouwd is.

Wat er in de chart opviel

Als Projector heeft Sanne geen consistent werkende sacrale motor. Haar centra Milt, Zonnevlecht en Wortel zijn open, wat betekent dat ze energie van collega's absorbeert en versterkt teruggeeft. In een druk kantoor voelde ze constant de druk van iedereen om haar heen.

Haar splenische autoriteit vraagt om stille momenten om het zachte 'ja' of 'nee' te horen. Die momenten had ze niet.

Wat Sanne anders ging doen

• Werkuren teruggebracht naar drie dagen van elk zes geconcentreerde uren.
• Alleen aanschuiven bij vergaderingen waarvoor ze expliciet uitgenodigd werd (Projector-strategie).
• Elke ochtend tien minuten alleen zitten voordat ze mail opende.
• Haar leidinggevende laten weten dat ze om directe uitnodigingen vroeg in plaats van open calls.

Wat er veranderde

Na drie maanden had Sanne meer energie dan in de twee jaar daarvoor. Haar output ging omhoog omdat ze wel de juiste projecten oppakte, niet allemaal.

Haar werkgever accepteerde het nieuwe schema toen bleek dat haar werk sneller en beter werd. Ze verdient nu hetzelfde in minder uren.

Wat jij hieruit kunt halen

Ook als je geen Projector bent: veel energie verspil je aan uitnodigingen die niet echt voor jou bedoeld waren. Merk op waar je automatisch ja zegt en test een week lang wat er gebeurt als je wacht op een expliciet verzoek.